Wat gebeurt er na 1 jaar ziekte?

Komt het je bekend voor, een medewerker die al bijna een jaar ziek is? Jij gaat gewoon door, het werk moet verder. Maar ergens voel je de vraag knagen: en nu dan? Na 1 jaar ziekte bij een werknemer verandert er veel. En het helpt als je weet waar je aan toe bent.

De spelregels liggen vast.

Het eerste jaar draait het vooral om re-integratie. De bedrijfsarts bepaalt of en hoe iemand kan werken. Niet jouw medewerker. Niet jij. Maar na een jaar verschuift de focus. Van herstel naar: wat is er structureel nog wél mogelijk? Jij betaalt als werkgever maximaal 2 jaar het loon door.

Wat betekent dat in de praktijk?

Een voorbeeld. Stel, jouw medewerker is na 12 maanden nog steeds ziek. Misschien werkt hij 50 procent, misschien helemaal niet. Jij vraagt je af: hoe nu verder?

Dan komt het eerstejaarsevaluatieverslag om de hoek. Jij en de medewerker maken samen met de arbodienst of bedrijfsarts een plan. Het UWV kan dit later beoordelen.

Dat voelt vaak als papierwerk-gedoe. Maar het is meer dan dat. Het dwingt je om keuzes te maken en vooruit te kijken.

Eerste spoor of tweede spoor?

Dit is hét punt waar veel ondernemers tegenaan lopen. Blijf je zoeken naar passend werk binnen je eigen bedrijf (eerste spoor)? Of is dat kansloos en moet je extern kijken (tweede spoor)?

• Eerste spoor: misschien kan je administratief medewerker niet meer achter de balie staan, maar wél taken doen op de achtergrond. Minder klantcontact, meer computerwerk. Dat kan soms precies passen.
• Tweede spoor: soms is er binnen jouw bedrijf geen passende plek. Dan start je samen een traject buiten de organisatie. Denk aan loopbaanbegeleiding, sollicitatiehulp of scholing.

Een arbeidsdeskundige of de bedrijfsarts helpt je bij de keuze voor 1e of 2e spoor. En eerlijk: dat tweede spoor voelt vaak ongemakkelijk. Alsof je je medewerker de deur wijst. Maar het is niet wegsturen, het is perspectief bieden.

De druk neemt toe.

Na 1 jaar ziekte kijkt het UWV mee. Niet omdat ze zin hebben in extra papierwerk, maar omdat ze willen zien: doet deze werkgever écht zijn best om re-integratie mogelijk te maken? En dat kan schuren. Jij wilt vooruit. De medewerker misschien ook. Maar de praktijk loopt stroef. Of de beperkingen lossen niet op.

Uitstellen helpt niet. Hoe langer je wacht met keuzes, hoe groter de kans dat het UWV straks zegt: werkgever, u heeft te weinig gedaan. Betaal nog maar een jaar door.

Dat risico wil je niet.

Tips die jou lucht geven.

• Zet het advies van de bedrijfsarts centraal. Jij hoeft niet te bepalen wat iemand medisch aankan. Laat dat oordeel aan de bedrijfsarts.
• Blijf in gesprek. Niet alleen over beperkingen, ook over mogelijkheden. Soms zit er meer rek dan je denkt.
• Houd je administratie bij. Ja, saai. Maar cruciaal als het UWV later je dossier bekijkt. En dat gebeurt natuurlijk in het Qees Portaal.
• Durf eerlijk te zijn. Soms past het niet meer. Zeg dat ook. Zo voorkom je schijnoplossingen.
• Denk vooruit. Na 2 jaar ziekte kan ontslag in beeld komen. Wat je nu doet, bepaalt dat proces. En weet dat we met je mee kunnen en willen denken. Misschien net even buiten die platgewalste paden.